Το Δημαρχείο είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο εντυπωσιακά κτίρια της Βιέννης. Σχεδιασμένο από τον Friedrich von Scmidt, σε νέο γοτθικό στυλ. Χτίστηκε ανάμεσα στο 1872-1883 με περίπου 30 εκατομμύρια τούβλα και περισσότερα από 40.οοο κυβικά μέτρα φυσικής πέτρας Η εσωτερική αυλή του "Arkadenhof" είναι μια από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη, ενώ η αίθουσα των εκδηλώσεων είναι πραγματικά πελώρια. Αν ήταν επιτρεπτό, θα μπορούσαν να χορέψουν βαλς 1500 ζευγάρια ταυτόχρονα σε αυτή την αίθουσα! Στο κέντρο του κτιρίου δεσπόζει ο πύργος με το ρολόι. Έχει ύψος 98 μέτρα και το "Iron Rathausmann" έχει γίνει το σύμβολο της Βιέννης.
Μοιάζει με αρχαίο ελληνικό ναό που θυμίζει το Ερέχθειο της Αθήνας. Χτίσθηκε το 1883 για να φιλοξενήσει τις συγκεντρώσεις του αυτοκρατορικού Συμβουλίου από τον αρχιτέκτονα Theophil Hansen, που σπούδασε αρχιτεκτονική στην Αθήνα και σχεδίασε το Εθνικό Παρατηρητήριο, την Ακαδημία και την Εθνική μας Βιβλιοθήκη. Χάρη στο μοναδικό του ύφος, με μια έντονη επιρροή της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής, ορατή στα διακοσμητικά αγάλματα καθώς και στην είσοδο, με το τεράστιο άγαλμα της Αθηνάς να τραβά την προσοχή, το κτήριο αποτελεί ένα κόσμημα της πόλης. Το εσωτερικό του θυμίζει αρκετά τη διακόσμηση του Ζαππείου, ενώ ολόκληρο έχει βαθύ συμβολικό νόημα, καθώς η Ελλάδα θεωρείται η γενέτειρα της δημοκρατίας.
Το Χόφμπουργκ είναι το πρώην κύριο αυτοκρατορικό ανάκτορο της δυναστείας των Αψβούργων. Βρίσκεται στο κέντρο της Βιέννης , χτίστηκε τον 13ο αιώνα και επεκτάθηκε αρκετές φορές αργότερα. Χρησίμευσε επίσης ως αυτοκρατορική χειμερινή κατοικία, καθώς το Σεμπουρν ήταν η θερινή κατοικία. Από το 1946 είναι η επίσημη κατοικία και χώρος εργασίας του Πρόεδρου της Αυστρίας Έδρα της κυβέρνησης από το 1279 Το Χόφμπουργκ επεκτάθηκε κατά τη διάρκεια των αιώνων για να περιλάβει διάφορες κατοικίες το Αμαλίενμπουργκ κτήριο Αλμπερτινα το αυτοκρατορικό Παρεκκλήσιο την αυτοκρατορική Βιβλιοθήκη το Θησαυροφυλάκιο την Ισπανική Σχολή Ιππασίας τους αυτοκρατορικούς Σταύλους . Στο χώρο του επίσης βρίσκεται ένα πολύ ιδιαίτερο μουσείο που αξίζει να επισκεφτείτε το μουσείο της πριγκηπέσας Σισυ
Το Μνημείο του Μότσαρτ είναι ένα μνημείο που βρίσκεται στο Burggarten στην περιοχή Innere Stadt της Βιέννης, στην Αυστρία από το 1953. Είναι αφιερωμένο στον συνθέτη Wolfgang Amadeus Mozart.
Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία της Αγίας Τριάδας είναι ο Καθεδρικός Ναός της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην πρώτη συνοικία της Βιέννης, στην ιστορική ελληνική γειτονιά του Innere Stadt της Βιέννης.
Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Στεφάνου είναι ο μητροπολιτικός ναός της Βιέννης στην Αυστρία και αποτελεί έδρα της Μητρόπολης Βιέννης και του Αρχιεπισκόπου της, Καρδιναλίου Κρίστοφ Σένμπρουν. Με το ύψος των 137 μέτρων και την πλούσια διακοσμημένη οροφή, είναι το πιο σημαντικό γοτθικό οικοδόμημα της πόλης και αντιπροσωπεύει οκτώ αιώνες αρχιτεκτονικής ιστορίας. Το πρώτο πράγμα που θα δείτε καθώς εισέρχεστε στον καθεδρικό ναό είναι το ρωμαϊκό αργά Πόρτα γίγαντα, που είναι γνωστή για την ασυνήθιστα πλούσια διακόσμηση των δράκων, των πτηνών, των λιονταριών, των μοναχών και των δαίμων (ονομάστηκε μετά το οστό mastodon που βρέθηκε κατά την κατασκευή το 1443). Σημειώνεται επίσης το Πύλη του επισκόπου, που προοριζόταν αρχικά για θηλυκούς επισκέπτες και να διαθέτει καλαίσθητα γλυπτά από το 1370, μαζί με μια σειρά από οικόσημα. ο Πύλη τραγουδιστή ήταν η είσοδος για τους άνδρες επισκέπτες και είναι αξιοσημείωτη για τις μορφές των Αποστόλων και το μύθο του Αγίου Παύλου που χρονολογείται από το 1378.
Η Όπερα της Βιέννης βρίσκεται στη διασταύρωση της Opernring με την Kärntnering. Ένα πανέμορφο τεράστιο κτίριο το οποίο μας καθηλώνει με την επιβλητικότητα του. Η κατασκευή του κτιρίου της Όπερας σε νεο-αναγεννησιακό στυλ ήταν μέσα στην ανανέωση της πόλης που έκανε ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ, όπως και πολλών άλλων κτιρίων που θαυμάζουμε σήμερα και μάλιστα ήταν το πρώτο από όλα τα άλλα. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1863. Φυσικά η πρεμιέρα των παραστάσεων δεν θα μπορούσε να μη γίνει με τον πιο αγαπημένο τους συνθέτη, τον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Η πρώτη παράσταση που δόθηκε το 1869 ήταν με την όπερα «Don Giovanni» του Μότσαρτ.
Στο μουσείο ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να μάθει οτιδήποτε σχετίζεται με το αλάτι από την πρώτη εμφάνισή του στον πλανήτη μέχρι τις μέρες μας. Τη σχέση του με την οικονομία, την υγεία, τη γεωργία, την κτηνοτροφία, το περιβάλλον, τον τουρισμό και τη θρησκεία. Να γνωρίσει τα είδη των αλατιών, την ποικιλία των χρωμάτων και της κοκκομετρίας τους. Να εντυπωσιαστεί από τις 14.000 χρήσεις του. Να πληροφορηθεί για τις ενεργείς και εγκαταλελειμμένες αλυκές όλης της χώρας. Για την ιστορία της Άσπρης Αλυκής, της Αλυκής Τουρλίδας, αλλά και για την ιστορία της Μαύρης Αλυκής καθώς και εκείνης της Σκοποβολής που λειτουργούσαν στο Μεσολόγγι μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1930.
Πρόκειται για μια έκταση σχεδόν δεκατεσσάρων στρεμμάτων στην οποία κατά την διάρκεια της μάχης για ανεξαρτησία αγωνίστηκαν και θάφτηκαν οι μαχητές της φρουράς της Ιερής Πόλης του Μεσολογγίου.
Τον Οκτώβριο του 1838, πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή των οστών των θανόντων και η επίσημη τοποθέτησή τους στον Τύμβο όπου είχαν φτιάξει. Παράλληλα ανακατασκευάστηκε το πέτρινο τείχος περιμετρικά του Ηρώων το οποίο υπάρχει μέχρι και σήμερα. Την ίδια περίοδο τα οστά του Μάρκου Μπότσαρη μεταφέρθηκαν από το σημείο όπου είχε ενταφιασθεί πριν και τοποθετήθηκαν σε υπερυψωμένο μνημείο, ενώ στη συνέχεια επάνω στο τάφο τοποθετήθηκε το άγαλμα η Ελληνοπούλα ή κατ' άλλους η Παιδούλα. Ναύπακτος
Η παραθαλάσσια κάστρο πολιτεία με όλα αυτά που πέρασαν και αυτά που υπάρχουν σε πολύχρωμες εικόνες .Το Ενετικό της λιμάνι το κύριο αξιοθέατο και σημείο συνάντησης της πόλης με τα πλακόστρωτα σοκάκια και τα όμορφα μικρά καφέ σας περιμένουν για στιγμές μοναδικής χαλάρωσης.
Η πιο πολύχρωμη και φωτεινή πρωτεύουσα της Ευρώπης Ακριβώς στην καρδιά της Ισπανίας, περίπου 500 χιλιόμετρα από τις ακτές της Μάλαγας, μία ηλιόλουστη, έντονη, ιστορική, πολυπολιτισμική πρωτεύουσα, ενώνει μαγευτικά τη μεσογειακή γοητεία με τις αξίες της Δύσης, τα καλλιτεχνικά αριστουργήματα από τα χρόνια της Αναγέννησης και μετά με μία τόσο ανεξάντλητη νυχτερινή ζωή που όμοια της δύσκολα θα βρείτε σε πολλά ακόμα σημεία της Ευρώπης. Εθνικό Μουσείο Del Prado (Museo Nacional Del Prado) Από τα αριστουργήματα του Diego Velazquez μέχρι τις καθηλωτικές ελαιογραφίες του Francisco Goya, στο Εθνικό Μουσείο Del Prado (ή απλώς Prado όπως συχνά το αποκαλούν) φιλοξενούνται μερικά από τα πλέον εμβληματικά ευρωπαϊκά έργα τέχνης του 19ου αιώνα. Δεν είναι λίγοι όσοι του θεωρούν «το σημαντικότερο μουσείο του κόσμου όσο αναφορά στην τέχνη της Ευρώπης από τον 12ο μέχρι και τον 20ο αιώνα. Το παλάτι της Μαδρίτης Ένα από τα εντυπωσιακότερα παλάτια ολόκληρης της Ευρώπης, το παλάτι στην καρδιά της Μαδρίτης δεν φιλοξενεί πλέον τη βασιλική οικογένεια της χώρας (ο βασιλιάς Φελίπε και η σύζυγός του, Λετίσια, ζουν σε μία πολύ πιο ήσυχη και ιδιωτική έπαυλη στα προάστια της πόλης), ωστόσο, «κρύβει» μέσα του σημαντικούς ιστορικούς και πολιτιστικούς θησαυρούς που αποκαλύπτουν πολλά για τη διαδρομή της Ισπανίας μέσα στους αιώνες. Ο ναός Debod O αιγυπτιακός ναός Debod στο κέντρο της Μαδρίτης είναι σίγουρα ένα αλλόκοτο θέαμα που προσδίδει στο πάρκο Parque del Oeste έναν τελείως μοναδικό χαρακτήρα. Σαν αριστουργηματικό μουσειακό έκθεμα που κοσμεί την ισπανική πρωτεύουσα, ο αιγυπτιακός ναός χρονολογείται πίσω στον 2ο αιώνα π.Χ. και αποτελεί δώρο των Αιγυπτίων στους Ισπανούς επειδή τους βοήθησαν να διασώσουν τους θρυλικούς πέτρινους ναούς της Abu Simbel από τις πλημμύρες οι οποίες προκλήθηκαν μετά την κατασκευή της διώρυγας Aswan Dam στην περιοχή Aswan. Santiago Bernabeu Στις 22 Ιουνίου 1944, η Banco Mercantil e Industrial χορήγησε πίστωση στον Σαντιάγο Μπερναμπέου μέσω του Ραφαέλ Σαλγάδο, προέδρου της τράπεζας, για την απόκτηση της γης δίπλα στο παλιό Εστάδιο ντε Τσαμαρτίν από τον αρχιτέκτονα Χοσέ Μαρία Καστέλ. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1944, ως μοντέλο των αρχιτεκτόνων Μανουέλ Μουνιόθ Μοναστέριο και Λουίς Αλεμάνι Σολέρ επιλέχθηκε το Παλάθιο ντελ Θίρκουλο ντε Μπέγιας Άρτες σαν δομή που διαμόρφωσε το στάδιο. Στις 27 Οκτωβρίου 1944 τοποθετήθηκε ο θεμέλιος λίθος. Plaza de Toros η αρένα της πόλης Η Πλάθα δε Τόρος δε Λας Βέντας είναι αρένα ταυρομαχιών στην περιοχή Σαλαμάνκα, στην ανατολική Μαδρίτη. Η αρένα εγκαινιάστηκε τις 17 Ιουνίου 1931. Έχει χωρητικότητα 25.000 ατόμων. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Χοσέ Εσπελιού σε Νέο-Μουδέχαρ ρυθμό, με κεραμικά ένθετα. Plaza Colon και Εθνικό αρχαιολογικό μουσείο Μνημείο αφιερωμένο στον Χριστόφορο Κολόμβο ενώ στο μουσείο δεσπόζει η Κυρία του Έλτσε. Με την ονομασία Κυρία του Έλτσε ή Κυρία της Ελίκης αναφέρεται πέτρινη προτομή που ανακαλύφθηκε τυχαία το 1897 στη L' Alcúdia, αρχαιολογικό χώρο εντός ιδιωτικού κτήματος, δύο χιλιόμετρα νότια από την πόλη Έλτσε στην κοινότητα της Βαλένθια της Ισπανίας. Salamanca Οι μεγάλες λεωφόροι της εντυπωσιακής Σαλαμάνκα του 19ου αιώνα είναι γεμάτες με γκουρμέ εστιατόρια και μπουτίκ διάσημων σχεδιαστών, ειδικά κατά μήκος του Golden Mile. Οι κομψοί ντόπιοι συχνάζουν στην Platea Madrid, μια πολυτελή αγορά γκουρμέ τροφίμων που στεγάζεται στο κτήριο ενός πρώην θεάτρου. To Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο περιλαμβάνει προϊστορικά ιβηρικά λείψανα και έργα τέχνης, ενώ στο Μουσείο Λάθαρο Γκαλντιάνο φιλοξενούνται έργα του Γκόγια και του Μπος. Plaza Mayor Το συμμετρικό ορθογώνιο τετράγωνο διαθέτει μια ομοιόμορφη αρχιτεκτονική, παρόμοια με την Place des Vosges του Παρισίου. Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα το μέρος ήταν απλά μια αγορά έξω από τα τείχη της πόλης. Το 1560 ο βασιλιάς Φίλιππος II ζήτησε από τον αρχιτέκτονα Juan de Herrera να μετατρέψει την αγορά σε πραγματική πλατεία. Χρειάστηκαν όμως αρκετά χρόνια μέχρι το 1617, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φιλίππου ΙΙΙ, πριν η Πλάθα Μαγιόρ ξεκινάει να κατασκευάζεται. Το αποτέλεσμα ήταν μια μεγάλη πλατεία, 120μ. μακρύ 90μ. σε εύρος που περιβάλλονταν από ξύλινα κτήρια. Φωτιές όμως κατέστρεψαν τις κατασκευές γύρω από τις πλατείες 3 φορές στην ιστορία: το 1631, 1672 και το 1790. Κάθε φορά μετά τις καταστροφές τα κτήρια ανακατασκευάζονταν και σήμερα βλέπουμε την τελευταία ανακατασκευή με το σχέδιο του Juan de Villanueva. Η Πλάθα Μαγιόρ είναι το σημείο για να απολαύσετε τη μπύρα σας με μεζέδες (tapas) ειδικά το μποκαντίγιο ντε καλαμάρες (bocadillo de calamares) που είναι μπαγκέτα ψωμιού με καλαμαράκια. Barrio de la letras Το Barrio de las Letras ή Literary Quarter είναι πατρίδα μεγάλων συγγραφέων του 17ου αιώνα, όπως του Λόπε δε Βέγα, η κατοικία του οποίου λειτουργεί πλέον ως μουσείο με έργα τέχνης εποχής και κήπο. Η σύγχρονη πολιτιστική σκηνή της περιοχής περιλαμβάνει παραστάσεις κλασικών έργων στη θεατρική σκηνή του Teatro Español και ζωντανές παραστάσεις φλαμένκο σε θέατρα ταμπλάο με φαγητό. Στην Plaza de Santa Ana υπάρχουν πολυσύχναστες καφετέριες και μπυραρίες σε βεράντες, ενώ τα λιθόστρωτα δρομάκια της γύρω περιοχής στεγάζουν κομψά μπιστρό και μπουτίκ.
Πόλη των τριών πολιτισμών Το Τολέδο είναι πόλη και δημοτικό διαμέρισμα της Ισπανίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, καθώς και της αυτόνομης κοινότητας Καστίλη-Λα Μάντσα. Βρίσκεται κεντρικά της χώρας, σε απόσταση 70 χιλιομέτρων από τη Μαδρίτη και επί της δεξιάς όχθης του ποταμού Τάγου. Το όνομα του Τολέδου προέρχεται από τη λατινική ονομασία Toletum, δηλαδή πόλη με τα τείχη. Γνωστή και ως η πόλη των τριών πολιτισμών (la ciudad de las tres culturas), διότι συνυπάρχουν οι χριστιανοί με τους εβραίους και τους μουσουλμάνους. Από το 1986, περιλαμβάνεται στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, ενώ στο παρελθόν (1085-1559) υπήρξε πρωτεύουσα της Ισπανικής αυτοκρατορίας, ισχυρό θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο αποτελώντας μια ολόκληρη πόλη μουσείο ιστορίας και αρχιτεκτονικής. Το Τολέδο είναι η πόλη όπου έλαμψε ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος και άφησε το στίγμα του ως Ελ Γκρέκο. Γνωστή από την αρχαιότητα για την δημιουργία των καλύτερων σπαθιών αλλά και πιο πρόσφατα για τα αμυγδαλωτά της mazapán κατακτώντας ακόμα και βραβείο Guiness. Μια πόλη μικρή, αλλά με τόσα πολλά να εξερευνήσεις Ο Καθεδρικός ναός Santa Maria Ο καθεδρικός ναός της Santa Maria είναι γνωστός και ως Catedral Primada de España, δηλαδή ως ο πρώτος καθεδρικός ναός της Ισπανίας! Ο ναός αυτός είναι ένας από τους πιο εντυπωσιακούς καθεδρικούς ναούς της Ισπανίας αλλά και του κόσμου! Χτίστηκε μεταξύ 1226 και 1493 την εποχή του Φερδινάνδου Γ’. Από πολλούς θεωρείται το σημαντικότερο δείγμα γοτθικού ρυθμού στην χώρα. Ξεχωρίζει για το εξωτερικό του με 3 προσόψεις: έναν πανέμορφο πύργο ύψους 92 μέτρων, την Puerta del Reloj (πόρτα του ρολογιού), η οποία είναι η παλαιότερη πρόσοψη και τέλος η Puerta de los Leones (πόρτα με τα λιοντάρια). Εκκλησια Αγιου Θωμα H εκκλησία Santo Tomé βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο της πόλης του Τολέδου. Φαίνεται να κατασκευάστηκε τον 12ο αιώνα, στην θέση ενός παλιού τζαμιού του 11ου αιώνα. Αυτό το τζαμί, μαζί με άλλα τζαμιά της πόλης, χρησιμοποιήθηκαν ως χριστιανικές εκκλησίες χωρίς σημαντικές αλλαγές. Η φήμη της συγκεκριμένης εκκλησίας οφείλεται κυρίως στον πίνακα αριστούργημα του El Greco: The Burial of the Count of Orgaz (Spanish: El Entierro del Conde de Orgaz). Για τους λάτρεις της τέχνης και του Ελ Γκρέκο, συνιστούμε την συνέχεια στο μουσείο του, το όποιο βρίσκεται στην πόλη του Τολέδου. Αλκαζαρ Museo del Ejército Το Αλκάθαρ του Τολέδου είναι μια πέτρινη οχύρωση που βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της πόλης. “Αλκάθαρ” στα ισπανικά σημαίνει κάστρο ή οχυρωμένο παλάτι. Το πρωτοκατασκεύασαν οι Ρωμαίοι, οι οποίοι το χρησιμοποιούσαν ως έδρα του κυβερνήτη. Οι Άραβες κατασκεύασαν το οχυρό για να ελέγχουν την πόλη. Μετά την ανάκτηση της πόλης από τους Χριστιανούς, το 1085, ο βασιλιάς Αλφόνσος ΣΤ’ της Καστίλλης το ανοικοδόμησε. Ανακαινίστηκε το 1535 από τον Αλφόνσο Ι’. Το Αλκαζάρ έγινε η κατοικία των Ισπανών μοναρχών μετά την ανακατάληψη του Τολέδο από τους Μαυριτανούς, αλλά ο Φίλιππος Β΄ το εγκατέλειψε και τον 18ο αιώνα μετατράπηκε σε Στρατιωτική Ακαδημία. Το Αλκάθαρ του Τολέδου έγινε διάσημο, κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου πολέμου. Τα διάσημα σπαθιά του Τολέδου Περπατώντας στην ιστορική πόλη του Τολέδου θα διαπιστώσεις ότι υπάρχουν διάφορα μαγαζιά που πουλάνε σπαθιά, πανοπλίες και διάφορα είδη πολέμου. Φυσικά δεν χρησιμοποιούνται για τον πόλεμο πια αλλά για λόγους διακόσμησης αφού έχουν μια μεγάλη ιστορία πίσω τους. Πάνω από 2000 χρόνια πριν, τον 5ο αιώνα π.Χ οι Iβηρικοί σιδηρουργοί είχαν σφυρηλατήσει ήδη τα σπαθιά του Τολέδου γνωστά ως falcata. Όλοι οι ευρωπαϊκοί στρατοί γνώριζαν την ανώτερη ποιότητα των χαλύβδινων σπαθιών του Τολέδου και πολλοί σπουδαίοι πολεμιστές βασίζονταν στην προέλευση του σπαθιού, επιλέγοντας αυτά του Τολέδου. Λόγω της φήμης τους, τα σπαθιά του Τολέδου, επιλέχθηκαν από τον Χάνιμπαλ για τον στρατό του αλλά και από άλλες ρωμαϊκές λεγεώνες. Στην σημερινή εποχή τα σπαθιά αυτά πρωταγωνιστούν στο σινεμά αλλά και σε δημοφιλής σειρές όπως για παράδειγμα: στον Άρχοντα των δαχτυλιδιών και στο Game of Thrones. Το Τολέδο συνεχίζει την παράδοση κατασκευάζοντας στο χέρι σπαθιά μοναδικά, αντέχοντας στον χρόνο.
Η Βαλένθια βρίσκεται στις ανατολικές ακτές της χώρας και είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της αλλά και πρωτεύουσα της αυτόνομης κοινότητας. Η πόλη του μεγάλου αρχιτέκτονα Σαντιάγο Καλατράβα με το μεσογειακό ταμπεραμέντο τα αριστουργηματικά φουτουριστικά κτίρια συνυπάρχουν πλέον τα γοτθικά –αρτ νουβό –αναγενησιακά κτίρια . Σε μια ονειρική παραθαλάσσια τοποθεσία, αυτή η άγρια μεσογειακή πόλη ζει μέχρι το τοπικό ρητό "ένα κομμάτι του ουρανού που πέφτει στη γη". Κάτω από τις θερμές ακτίνες του νότιου ήλιου, οι πλατείες της παλιάς πλαγιάς είναι γεμάτες ζωή και οι εκκλησίες της φωτίζουν με έντονα χρωματισμένους τρούλους azulejo. Ως παλιά πρωτεύουσα του βασιλείου της Βαλένθια, η πόλη είναι πλούσια σε πολιτιστική κληρονομιά. Μεγάλα ιστορικά μνημεία, όπως το μεταξοτυπία του 15ου αιώνα, το παλάτι Marquise του 18ου αιώνα και το Μουσείο Καλών Τεχνών, μαρτυρούν την ιστορία ενός πλούσιου εμπορικού και αριστοκρατικού παρελθόντος Η µεσαιωνική µαγεία της πόλης Χτισµένος σε έναν αρχαίο ρωµαϊκό ναό και ένα πρώην µαυριτανικό τέµενος, ο καθεδρικός ναός της Βαλένθια είναι ένα συνονθύλευµα γοτθικής, αναγεννησιακής και µπαρόκ αρχιτεκτονικής. Μάλιστα, λέγεται ότι εκεί βρίσκεται το Άγιο Δισκοπότηρο (το ίδιο που υπήρχε στο Μυστικό Δείπνο). Ακριβώς δίπλα, υπάρχει µια βασιλική εκκλησία στολισµένη µε µια µεγαλοπρεπή τοιχογραφία και ο Πύργος Miguelete, από τον οποίο µπορείτε να απολαύσετε την υπέροχη θέα της πόλης. Την πανοραµική θέα µπορείτε να απολαύσετε επίσης από το Torres de Serranos και το Torres de Quart, τις δύο µεσαιωνικές πύλες της Βαλένθια. Παλιά πόλη Ιδιαίτερη µνεία πρέπει να γίνει στο «Ανταλλακτήριο Μεταξιού» («La Lonja de la Seda»), µνηµείο Παγκόσµιας Κληρονοµιάς της UNESCO, η οποία το χαρακτηρίζει ως εξαιρετικό παράδειγµα του ύστερου γοτθικού ρυθµού. Το όνοµα του κτιρίου προέρχεται από το γεγονός ότι το µετάξι ήταν από τον 14ο µέχρι τον 18ο αιώνα η ισχυρότερη βιοµηχανία στην πόλη. Τον 14ο αιώνα, ντόπιοι υφαντουργοί, κυρίως Εβραίοι, και αργότερα µοναχοί, συνασπίστηκαν το 1465 στην «αδελφότητα της ελεούσης Παρθένου», στην οποία είναι αφιερωµένο ένα παρεκκλήσι στο ανταλλακτήριο, κατασκευασµένο ανάµεσα στο 1484 και το 1486. Οι επισκέπτες µπορούν να περιηγηθούν στο πρώην εµπορικό κέντρο µε τις υπέροχες σπειροειδείς στήλες και να χαλαρώσουν στην υπέροχη αυλή του, γεµάτη εσπεριδοειδή. Palacio del Marqués de Dos Aguas (Μουσείο κεραμικής) Κοντά Εκκλησία του Σαν Μαρτίν είναι το Palacio del Marqués de Dos Aguas, ένα εντυπωσιακό αρχοντικό του 18ου αιώνα. Το Marquise Palace είναι διάσημο για την πολυτελή διακοσμημένη πρόσοψή του με μια σκαλιστή πόρτα αλάβαστρο. Αυτό το αριστοκρατικό παλάτι στεγάζει τώρα το Εθνικό Κεραμικό Μουσείο, το οποίο άνοιξε το 1947. Το μουσείο παρουσιάζει περισσότερα από 5.000 παραδείγματα παραδοσιακής αγγειοπλαστικής από τη Βαλένθια και την γύρω περιοχή, το azulejos (μπλε τζάμι κεραμικό) από το Teruel και την φαραδιά από τα Τολέδο και τη Σεβίλλη. Άλλα ενδιαφέροντα αντικείμενα περιλαμβάνουν την αρχαία ελληνική, ρωμαϊκή και αραβική κεραμική. λεπτή πορσελάνη από την Κίνα και την Ιαπωνία. και μοντέρνα κομμάτια από τον Mariano Benlliure και τον Πικάσο. Ένα αποκορύφωμα της συλλογής είναι η πλήρως εξοπλισμένη κουζίνα του 19ου αιώνα της Βαλένθια με παραδοσιακά πλακάκια.