Συρακούσες το μυθικό στολίδι της Σικελίας

Οι Συρακούσες έχουν πασίγνωστη αρχαία ελληνική ιστορία, έθιμα, πολιτισμό, ναούς, αμφιθέατρα και είναι η γενέτειρα του διάσημου μαθηματικού και επιστήμονα Αρχιμήδη. Τη θαύμασε ο Κικέρων και την αποκάλεσε ως τη μεγίστη και ωραιότερη ελληνική αποικία.  Η αίγλη, η ευμάρεια και ο πλούτος της προκάλεσαν το φθόνο. Πολλοί λαοί την πολιόρκησαν. Αντιστάθηκε, νίκησε, αλλά και κατακτήθηκε στο πέρασμα των αιώνων.  Άραβες, Νορμανδοί, Ανδεγαυοί, Ρωμαίοι, πέρασαν από εδώ αφήνοντας πίσω τα ίχνη τους. Ένα εντυπωσιακό στοιχείο είναι πως οι γειτονιές έχουν ακόμα τα αρχαιοελληνικά τους ονόματα: Τύχη, Αχραδίνη και Ορτυγία, η τελευταία είναι νησί και υπερέχει ασύγκριτα σε ομορφιά και αρχοντιά σε σχέση με την υπόλοιπη πόλη.

1 Teatro Greco (Ελληνικό Θέατρο)

Κτίσθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ επί βασιλείας Ιέρωνος από τον Έλληνα αρχιτέκτονα Δημοκόπο τον Μυριλλο με λάξευση της νότιας πλευράς του Τεμενίτη λόφου που βρίσκεται βόρεια του μυχού του λιμένα των Συρακουσών . Σημειώνεται ότι στη θέση του υπήρχε από το 550 π.Χ. παλαιότερο πρόχειρο θέατρο που αντικαταστάθηκε από το νέο αυτό του Δημοκόπου. Η αρχική λάξευση του βράχου είχε τραπεζοειδές σχήμα. Στο τέλος του 4ου αιώνα π.Χ. επί άρχοντος Τιμολέοντος διασκευάστηκε και απέκτησε το τελικό ημικυκλικό σχήμα, όπως διασώζεται σήμερα. Η διάμετρός του είναι 150 μ. επί του οποίου και ξεχωρίζουν 59 καλώς διατηρημένες σειρές εδωλίων από τις οποίες οι 11 χαμηλότερες καλύπτονταν παλαιότερα από μάρμαρο. Το όλο κοίλο του θεάτρου χωρίζονταν σε εννέα κερκίδες, που κάθε μία έφερε ιδιαίτερη ονομασία. Πέντε ονομασίες εξ αυτών έχουν διασωθεί, χαραγμένες σε βράχο, που είναι: Ζευς, Ηρακλής, Ιέρων Β΄, Φιλιστίς, και Νηρίς.

Ορτυγία: Το καμάρι των Συρακουσών

Μια γέφυρα, η γέφυρα  Umpertini, συνδέει τη σημερινή Συρακούσα με το γραφικό  νησάκι της Ορτυγίας. Κάποτε ήταν ένα καλά οχυρωμένο φρούριο με τρεις μεγάλες πύλες. Σήμερα είναι η καρδιά του ιστορικού κέντρου και το καμάρι των Συρακουσών. Η περιήγηση στο νησί αποτελεί μια μοναδική εμπειρία. Το Ιόνιο Πέλαγος αγκαλιάζει το νησί του μύθου και της ιστορίας. Οι πρώτοι  άποικοι από την Κόρινθο που εγκαταστάθηκαν εδώ λάτρευαν την πηγή της Αρέθουσας . Σύμφωνα με τη μυθολογία οι θεοί για να απαλλάξουν τη νύμφη Αρέθουσα από την βασανιστική ερωτική καταδίωξη του Αλφειού, μεταμόρφωσαν τη νύμφη σε πηγή και τον Αλφειό σε ποταμό. Από τότε τα νερά τους ενώνονται καθώς καταλήγουν στη θάλασσα.

Κρύπτη του Σαν Τζιοβάνι και κατακόμβες

Κατακόμβες του Σαν Τζιοβάνι - αρχαίες κατακόμβες των Συρακουσών, που χρονολογείται από το 4-6 αιώνα π.Χ. Στα τέλη του 19ου - αρχές του 20ου αιώνα, είχαν μελετηθεί προσεκτικά από την αρχαιολόγο Πάολο Orsi, μια από τους κορυφαίους ερευνητές της προϊστορικής κληρονομιάς της Ιταλίας. Σήμερα είναι οι μόνες κατακόμβες των Συρακουσών, ανοικτές για το κοινό, που τους καθιστά ένα από τα πιο δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα.

Σάντα Λουκία

Η εκκλησία Santa Lucia alla Badia βρίσκεται μέσα στον πυρήνα της Ortigia, ακριβώς κοντά στον καθεδρικό ναό Duomo, και αντιπροσωπεύει έναν τέλειο αρχιτεκτονικό συνδυασμό, έναν υπέροχο συνδυασμό πολιτισμών και σχημάτων, όπου το ύστερο μπαρόκ στυλ ταιριάζει καλά με την αρχιτεκτονική ισπανικού στιλ . Η ημερομηνία κατασκευής της εκκλησίας και της Μονής της είναι άγνωστη, αλλά πηγές επιβεβαιώνουν την ύπαρξη της μονής ήδη από τα μέσα του 15ου αιώνα. Η Εκκλησία είχε πάντα μια σημαντική θέση στη ζωή της πόλης είτε για τη θέση της στην Ορτίγια και για τη σύνδεσή της με την προστάτιδα των Συρακουσών Λουκία. Τα εικονογραφικά της σύμβολα είναι σκαλισμένα στην υπέροχη μπαρόκ πρόσοψη. Μέσα στην Εκκλησία υπάρχουν πολύτιμα έργα εξαιρετικής καλλιτεχνικής αξίας, όπως ο πίνακας της Ταφής της Santa Lucia του Καραβάτζιο και δύο ξύλινοι Σταυροί που χρονολογούνται από τον 14ο αιώνα. Το δάπεδο έχει αποκατασταθεί πλήρως σύμφωνα με την αρχική διακόσμηση του 18ου αιώνα, που αποτελείται από τετράγωνα πλακάκια ζωγραφισμένα με μαγιόλικα.

Ναός του Απόλλωνα

Ο Ναός του Απόλλωνα βρίσκεται κτισμένος στην είσοδο της αρχαίας πόλης Ορτυγία Η κατασκευή του ανάγεται στο 570 π.Χ. περίπου. Είναι ο αρχαιότερος γνωστός ναός μεγάλου μεγέθους στη Σικελία. Συγκαταλέγεται στους αρχαιότερους μεγάλους δωρικούς περίπτερους ναούς της Μεγάλης Ελλάδας και σύγχρονος των ναών της Κέρκυρας. Το κρηπίδωμα της εισόδου ανακατασκευάστηκε στους μεταγενέστερους χρόνους, και από μια κολυμβήθρα που βρίσκεται υποθέτουμε ότι στα χρόνια του Βυζαντίου είχε μετατραπεί σε χριστιανική εκκλησία. Αργότερα μετατράπηκε σε τζαμί από τους Άραβες και ξανά έγινε χριστιανική εκκλησία του Αγίου Σαλβατόρε . Αργότερα ερήμωσε και κατέπεσε η οροφή και όλο το κτίριο, ενώ τα υλικά της λεηλατήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν για άλλα κτίρια. Σήμερα σώζεται μόνη η μυτερή αψίδα της εισόδου και μερικά ερείπια. Ανακαλύφθηκε το 1860 και ανασκάφτηκε από αρχαιολόγους το 1939 ως το 1942.

Σιντριβάνι της Άρτεμις

Κλασικό σιντριβάνι χτισμένο από τον Τζούλιο Μοσκέτι το 1907, με άγαλμα της θεάς Ντιάνα.

Cattedrale della Natività di Maria Santissima

Χτισμένος στον σκελετό ενός ελληνικού ναού της Αθηνάς του 5ου αιώνα π.Χ. (σημειώστε ότι οι δωρικοί κίονες είναι ακόμα ορατές μέσα και έξω), ο καθεδρικός ναός των Συρακουσών του 7ου αιώνα έγινε εκκλησία όταν το νησί ευαγγελίστηκε από τον Άγιο Παύλο. Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του είναι η κίονη μπαρόκ πρόσοψη (1728–53) που προστέθηκε από τον Andrea Palma μετά τον σεισμό του 1693. Ένα άγαλμα της Παναγίας στεφανώνει την ταράτσα, στο ίδιο σημείο όπου ένα χρυσό άγαλμα της Αθηνάς χρησίμευε κάποτε ως φάρος για τους Έλληνες ναυτικούς που επέστρεψαν στην πατρίδα. Ο αρχικός ναός ήταν γνωστός σε όλη τη Μεσόγειο, σε μεγάλο βαθμό χάρη στον Κικέρωνα, ο οποίος επισκέφτηκε την Ορτυγία τον 1ο αιώνα π.Χ. Σημειώστε το ενδιαφέρον βαφτιστήρι στα δεξιά καθώς μπαίνετε. Αποτελείται από έναν αρχαίο ελληνικό κρατήρα (μεγάλο αγγείο) που κοσμείται από επτά χάλκινα λιοντάρια του 13ου αιώνα.